Geartsje is de lieve vriendin van mij, die ik ooit heb leren kennen via het werk in 1992 bij Schuitema in Heerenveen. Zij werkte daar al lang op kantoor, ik kwam daar binnen als uitzendkracht. Na een korte tijd werd zij langdurig ziek en bezocht ik haar met een collega, het begin van een lange vriendschap. De ziekte, een scheiding, de komst van mijn kinderen, samen nog veel op stap, leuke uitjes, opnieuw een scheiding, vele gesprekken over lief en leed, hebben ons gemaakt tot wat we nu zijn. De DLFFM staat boven een ieder bericht/mail die we elkaar sturen. In 2004 werd ik verrast door haar gedicht, geschreven over mij:
Voor mijn allerliefste vriendin Anita
En vanaf toen werden we tot in het diepst van ons zijn door elkaar gekend,
en hebben we elkaar lief, zoals alleen vriendinnen elkaar lief kunnen hebben,
Weten we van elkaar, wat alleen zij van elkaar kunnen weten,
zeggen we tegen elkaar, wat alleen wij elkaar kunnen zeggen,
En het is veel, zoniet alles, wat wordt benoemd en uitgesproken,
schrijven doen we, lezen alles van elkaar en versturen berichten per telefoon
Te lang geleden gingen wij stappen, maar de herinnering aan samen dronken worden nog levend,
als ik aan je denk zie ik grote heldere ogen in een bleek snoetje omkranst door blonde krullen,
Een paar kleine rimpels rond je ogen, de meeste van pret, een enkele door zorgen,
je ene been onder het andere getrokken, al pratend samen op de bank
Vertrouw en veilg, mogen denken, zeggen en voelen wie we zijn
onze zorgen, de toekomst, af en toe twijvels, verdriet, geluk, hoge pieken, diepe dalen,
Pot thee op tafel, daarna een fles wijn of twee, hond aan je voeten, kat op de bank en de vogel in zijn kooi,
omringd ben je door harmonieuze kleuren, kinderfoto's, dagboeken, pakje shag altijd in de buurt,
Rokend, drinkend, lachend en huilend, elkanders steun en toeverlaat, rijke momenten,
eerlijk ben je, open en sterk, mooi va buiten en van binnen, trots mag je zijn op jezelf,
Lieve vriendin noem je mij, dikke tut aan't einde van ieder bericht,
soepkip, overgenomen uit de kindertaal van je zonen,
Ben blij met jou als mijn maatje, waarmee ik vreugde, verdriet en alles wat daar tussen ligt deel,
ooit raakte ik jou kwijt, of jij mij kwijt, we zochten en vonden terug,
Koesteren nu onze innige band, hebben haar nodig om, met behoud van eigen ik, samen het leven te leven,
zoveel is verloren, maar nooit elkaar, ik ken je kracht en weet dat alles goed komt
2004
Vriendschap is (g)een illusie
Ooit in een ver verleden ( 1983 ) zongen twee jonge meiden in een discotheek in Steenwijk op de tekst Vriendschap is (g)een illusie van het Goede Doel luidkeels mee via een microfoon. Wat zal dat vreselijk geklonken hebben, maar we meenden elk woord ervan. Het was geen illusie, terwijl we toen nog niet wisten dat het weleens in mindere tijden wel een illusie kon zijn. Mijn allerbeste vriendin en ik waren bezig met een langdurige doch zeer woelige reis.
2009
De steen
De zon schijnt in maart in het bos
vier honden spelen aan de waterkant
Twee vriendinnen kijken erna en delen al hun verhalen er lustig op los
op deze vrijdagmorgen zijn ze daar onverwachts aanbeland
Eén sms was voldoende om dit moment een gouden randje te geven
vertrouwd, lachend, serieus, luisterend oor, advies, als altijd
De twee vriendinnen mochten het al zoveel jaren zo beleven
met de natuur en de liefde voor de honden als heerlijke bijkomstigheid
Samen zijn ze op weg naar het vijftigste levensjaar
veertig jaar lief en leed
Is er een diep gevoel gesmeed, wat voelt als hoogste haalbaar
staan nog altijd open voor elkaar en over wat die ander zijn pad betreed
Aan die waterkant verlegden zij vandaag géén steen in het water
ze leverden géén bewijs van hun bestaan
Omdat door het verleggen van die ene steen, misschien ook later
de stroom nooit meer dezelfde weg zal opgaan
De twee vriendinnen willen zich nog lang in de stroom laten meevoeren
geef ze alsjeblieft nog zoveel levensjaar
Kunnen ze nog zoveel in hun samenzijn gesprekken aanroeren
in de zon aanwezig in het bos, aan die waterkant, die er stond vandaag, wachtend , roerloos klaar
( @ de Steen, Paul de Leeuw )
maart 2011
Klazien en Boy
In 2005 verloor mijn vriendin Klazien Boy, haar Flatcoated Retriever, 3 jaar na de dood van mijn Doerak. In het Fries schreef ik een gedicht voor haar. Omdat het moeilijk is voor jullie die woorden te lezen, heb ik het vertaald, dat betekent dat het gedicht niet helemaal op rijm is.
Lieve vriendin van mij
Mijn tranen vallen voor jou
en ik voel nu mijn verdriet opnieuw, die ik eens uithuilde bij jou
Jij en ik voelden een grote liefde voor onze honden
en onze gesprekken daarover hebben ons aan elkaar verbonden
Boy en Doerak wij konden er uren over praten
want die twee honden waren onze beste maten
Beide hadden wij onze tijd alleen met onze honden beleefd
en dat ze zo onze maten voor het leven waren, dat konden jij en ik alleen maar samen begrijpen
Boy en Doerak gaven ons alles om door een zware tijd heen te gaan
en onze liefde voor hun gaf kracht en moed, dat was met niets te vergelijken
Ik zien ons nog lopen
op de Liphuster heide op een mooie avond en de beiden honden om ons heen
We praatten honderd uit
en Boy en Doerak ging spelend hun eigen gang
Want ze waren heel gek met elkaar
groot en klein samen, ze hadden het samen prachtig voor elkaar
Ik denk terug dat ik de eerste keer Doerak bij jullie bracht
ik ging met vakantie en Doerak bij jou en Boy, zo hadden wij dat bedacht
Jij zwaaide mij uit met Doerak op je arm
het kwam allemaal goed, beloofde jij mij
Ik voelde mij leeg, dat ik mijn hondje moest gaan missen
maar dat hij bij jou en Boy was, dat voelde zo goed
En wat is Doerak vaak bij jullie geweest
het was voor jou nooit geen last
Een mooi aandenken kunnen zij ons nog bieden
dat blijft jou en mij altijd terzijde staan
Na Doerak zijn dood, zag ik in Boy altijd een stukje van mijn hondje
als ik hem een aai over de kop gaf, was ik weer even met Doerak verbonden
Ik voel nu de leegte, die er ook voor jou is
want nu hebben jij en ik samen een groot gemis
Boy moet jij missen, waar ik lang geleden voor kwam te staan
en jij hebt nog een lange weg te gaan
Maar het gemis zal overgaan in mooie gedachten
de tijd zal jou dat geven, dat kan jij echt verwachten
Boy krijgt zijn plek in jouw bestaan
en zal nooit uit jouw hart vandaan gaan
In jouw huis hangt een prachtige tekening van hem
een mooi aandenken en tastbaar ding
Jij zult er nog duizenden keren naar kijken
want de grootste dierenliefde ben je nu opeens verloren
Meisje , graag wou ik deze woorden op papier aan jou kwijt
geef ruimte aan je verdriet en tranen.............
2005
Rens
Rens, is Rens (ke) waar ik in een korte tijd al veel samen heb meegemaakt. Wij verloren in 2008 een moeder en een vader. Het jaar 2007 daarvoor was voor mij ook niet makkelijk om een niet op te noemen reden. Maar Rens, is Rens en was er voor mij dat jaar
Vrienden in voor en tegenspoed
Waar vinden we dat nog in deze koude wereld
In dit jaar ben ik het zeker tegengekomen
Heel dichtbij
En wat was dat fijn
Gezellig, hartverwarmend, aantrekkelijk, vertrouwelijk en open
Wat had ik zonder jou moeten doen
Daar aan die kleine keukentafel
Niks wat teveel, altijd een luisterend oor
Het heeft mij gebracht naar het einde van dit jaar
Zonder jou had ik mij geen raad geweten
In mijn donkere dagen
Rens je hebt keer op keer gezegd
“Bij jou gaat alles vanzelf
Ik hoef bij jou niet mijn best te doen om vrienden te zijn
Zo heb ik dat al gevoeld toen ik jou leerde kennen bij de peuterspeelzaal”
Bij jou kan ik eerlijk en oprecht zijn
Dat is de vriendschap die ik wil voelen
Bij jou
Bedankt voor alles
En op oudejaarsavond knallen we met z’n allen het nieuwe jaar tegemoet
Voor vriendschap en er zijn voor elkaar
In voor en tegenspoed
december 2007
Begin van een vriendschap
Weer bijgekomen van onze lachbui in de lift?....haha
Doe het bijna in mijn broek als ik er weer aan denk.
Tot morgen
Het begin van een vriendschap in november 2010
We kwamen elkaar tegen in de hoofdstad van Friesland
Beide vol goeie moed beginnen aan een nieuwe baan, we hadden beide tegen de eerste dag opgezien
Maar we wierpen één blik op elkaar en er ontstond direct een band
Naast elkaar in het leslokaal, ik viel voor je rust en je lach
Jij misschien voor mijn openheid
En we telden al gauw onze overeenkomsten, die omvangrijk voor de hand lag
In alle gesprekken tijdens de (slechte) bakjes koffie gaf het veel aanstekelijkheid
Je wil het niet weten, maar jij sleurde mij door de moeilijke lesstof heen
Je pikte het makkelijker op en met je geduld, nam jij mij mee
En gaf je mij de juiste aanspoor, als geen één
Kwamen jij en ik verder op de werkvloer en maakten we onze entree
We moesten vervolgens in het keurslijf van de bank
Spanningen en onzekerheden bij ons beide nam alleen maar toe
In de schaarse momenten klampten wij nog meer aan elkaar vast voor de weerklank
Je af te vragen of je wel genoeg aan de eisen kan voldoen
Mijn persoon gaf het als eerste op, moegestreden en mijzelf kwijt
Ik zie nog de teleurstelling op jouw gezicht
“Nu vind ik het hier ook niet leuk meer” was wat je zei met grote bedroefdheid
Ik wist wel dat ik een leegte bij jou had aangericht
We beloofden elkaar plechtig om elkaar niet los te laten na deze dag
Mijn grootste troost na vijf weken knokken in deze harde maatschappij
voor een baan
Jou leren kennen daar was een fijne laatste weerslag
En de vele kilometers die tussen ons in liggen, zou ons niet weerhouden in de toekomst om naar elkaar toe te gaan
Vriendschap kan zich heel snel nestelen
Wat het voor de toekomst ook mag gaan betekenen
Maar toen ik jou weer zag na twee weken in een aangenamere omgeving om te wandelen
En de rust en de ruimte voor ons neer streken
Kan ik wel zeggen: meid je bent een prachtig mens
Die bij mij past, ondanks het grote leeftijdsverschil
En wanneer je glibberend op de sneeuwgrens
Lachend, met onze hondjes in het kielzog, is het in mij even stil
Een groot deel in mij zegt: deze meid ken ik al heel goed
Valt nog veel over te ontdekken, mee te lachen, te delen
Misschien te begeleiden en geef ik haar nog wat wijsheid als het moet
Je staat niet alleen, je hebt nu mij aan je zij en is onze vriendschap nu ten tonele
december 2010
Forum vriendschap
Vriendschap via Internet is dat mogelijk
lang heb ik gedacht van niet
In al die jaren, en ik mij begeef op het Internet en las over bepaalde Forums
dacht ik: wat een onzin, dat doe je toch niet
Mijn liefde voor het hondenras de West Highland White Terrier bracht mij twee jaar geleden via Marktplaats op een Forum
de nieuwsgierigheid bracht mij er toe om mij aan te melden
Ik had nooit kunnen weten , wat het mij heeft gegeven nu twee jaar later
vrienden met als achtergrond de liefde voor hun hond
Door die overeenkomst zijn grote vriendschappen ontstaan
met de één groter dan met de ander
Maar met elkaar één grote club
waar we lief en leed met veel respect naar elkaar toe delen
Wandelingen in grote of kleine groep op een zondag geeft iedere keer weer een aangenaam weerzien
speciale dagen om iets anders met elkaar bespreken, beleefd ook dan het plezier de boventoon
Dagelijks een kijkje nemen op het Forum over wat de ander bezighoudt
en je gevoelens oprecht met elkaar mag delen
Ben je blij met de komst van je nieuwe pup
leeft iedereen met je mee
En geniet de ander net zo oprecht van de foto’s, die op het Forum komen te staan
zie je langzaam maar zeker de pup tot een volwassene hond uitgroeien
Ook als je hond ziek is, kan je rekenen op medeleven
en dat geldt niet alleen voor je hond
Maar betreft ook je eigen gezondheid of van je familieleden
we zijn er voor elkaar door dik en dun
Verder nog zoveel meer dan dat
dagelijkse dingen die je bezighouden
Een nieuwe baan, een leuke aankoop, het laatste nieuws of een grappig voorval
teveel om op te noemen
Ik heb in twee jaar tijd ontdekt wat Forum-vrienschap kan zijn
een gevoel wat ik koester en elke dag omarm
Met speciale dank aan diegenen , die het elke dag weer mogelijk maken
Forum-Vriendschap kan met respect naar elkaar toe, ontzettend waardevol zijn