Geheel onverwachts grijpt het om zich heen
Het verstopte verdriet wil nu verder:
alleen
De storm wakkert het verdriet aan
Laat het nu maar eens op zijn beloop gaan.
Verdriet om dat speciale gevoel, dat er niet meer is
Het voelt aan als een groot gemis.
Het gemis veroorzaakt een tranendal
Tranen van onmacht waarin ik hopeloos val.
De val wordt alleen maar voortgeduwd door de storm
En mijn verdriet krijgt steeds meer de juiste vorm.
Helder als een ster is het verdriet nu aanwezig
Ik zie alles nu scherp en volledig.
De storm moet mij nu de weg wijzen om te gaan
En zal dat speciale gevoel aan het einde van die weg staan?
Vriendschap het lijkt zo simpel, maar dat is het nu niet
Uit elkaar geeft nu veel verdriet.
Toch wil ik het niet opgeven
Die heldere ster moet kunnen leven.
De storm van verdriet is mijn bewijs
Onze vriendschap is bezig met een langdurige doch zeer woelige reis.
Maart 2001
Zij is de vreugde van mijn oude dag
Zij is de vreugde van mijn oude dag, zei jij
Toen ik bij de (ka) nonnen werd geboren
En ik voor het eerst in jouw armen lag
En ik mocht, dat graag van jou horen
Vaak heb ik gedacht, hoe kan ik nu zijn vreugde zijn
Jarenlang maakte ik mijn onstuimige leven de verkeerde, maar goedbedoelde keuzes
En omringde ik jou weer met zorgen, verdriet en mijn pijn
Uithuilen bij Pappa en Mamma ‘s warme potje eten op de tafel, in het vertrouwde harmonieuze
Pappa keer op keer een luisterend oor en met een grote dosis mensenkennis
Na jouw woorden en liefde kon ik het weer aan
Goed voor jou en mij, opnieuw een stukje zelfkennis
Om daarna vervolgens mijn eigen weg weer te gaan
Deed ik het goed of deed ik het slecht
Ik kon altijd weer bij de veilige thuisbasis terecht
Door het ouder worden van beide kanten, ging ik jou sparen
En mijn levenslessen voor mezelf bewaren
Grote meid worden, sterk door de levenswijsheid
Koesterde ik mij in jouw in je krachtige aanwezigheid
En langs het tuinpad van mijn vader
Zag ik de hoge bomen staan Ik was een kind, hoe kon ik weten Dat dit ooit voorbij zou gaan
Hoe trots was ik, dat ik jou mijn zonen gaf
Wat jij nooit had gekend
“Ik kan alleen over vrouwendingen praten”, zei je achteraf
Nu ben ik met stoere jongenspraat verwend
Luisteren en genieten van hun jeugd en met de wereld nog aan hun voeten
Daar genoot jij met al je meiden, toch ook intens van
Nu ik met deze unieke positie, die ik, net als jij, mag begroeten
Geef ik ze ook het warme nest met een veilige achterban
Mijn kleine/grote jochies, waarmee ik vaak gezongen heb en nog zing
Mijn opa, mijn opa, mijn opa In heel de wereld was er niemand zoals hij Mijn opa, mijn opa, mijn opa Niemand was zo aardig voor mij Mijn oude opa
Zo meelevend en zo aardig voor je vele kleinkinderen
In al mijn overtuiging, weet ik zeker, dat ze jou zo gaan herinneren
Weet zeker, dat ze jou verschrikkelijk gaan missen
De Opa die zo bijzonder is, dat zullen zij nooit wegwissen
Na 45 jaar jou bij mij te hebben, geef ik jou een knuffel op jouw laatste dag
Pappa, ik hou van jou
Ons afscheid en dat het op deze wijze zo gaan mag
ben ik ook daarom zo trots op jou Dat je mijn sterke vader bent
Maak geen zorgen meer om mij, ik ben er nu aan gewend
Om mijzelf te redden en het leven aan te kunnen
met zoals jij zei: “de beste keuze ooit” aan mijn zij, jij zal het mij zeker niet misgunnen
Als laatste een wijze uitspraak, die jij waardeerde: Zolang er iemand is, die aan je denkt, dan leef je nog
Pappa ik blijf aan je denken en leef jij voort in mijn hart en leven
23 juni 2008
Gemis krijgt zijn plek
In een rustig moment het besef
Gemis en verdriet krijgt zijn plek
En als ik deze wetenschap aantref
Voer ik in gedachten met jou een gesprek
Vandaag heb ik geen moment aan je gedacht
Jouw afwezigheid wordt ingenomen door andere zaken
En hebben steeds meer overmacht
Weinig is nog tastbaar, weinig om aan te raken
Ik weet dat jij dit verwelkomd
Het leven gaat door, onontkoombaar
Maar ik weet dat je ooit weer terugkomt
In dit ene moment, ben je gewoon even daar
januari 2011
Gebroken
Gebroken gezin
Wat begon met geloof hoop en liefde
In alles met elkaar, diep van binnenin
Het werkelijke aaneengeschakelde
Het geloof, het rotsvast vertrouwen
Om dicht bij elkaar te blijven
Een stabiel leven op te bouwen
Niets zou dat uit elkaar drijven
De hoop om samen oud te worden
Voor de jongens een thuisbasis
Het zou allemaal gewaarworden
Met niet teveel hindernis
De liefde zou sterk zijn
Voor hen allemaal
En genieten van ieders bijzijn
Een thuis, een voelbare zonnestraal
Twee kinderen klein en kwetsbaar
Konden echt niet de oorzaak zijn
De gezamenlijke liefde voor hen, maakte de band tastbaar
Maar andere gevoeligheden brachten hen op de zijlijn
Gevoel op verschillende manieren ervaren
Maakte het steeds vaker zwaar
Ze konden minder op elkaar meevaren
Geloof, hoop en liefde werd minder vindbaar
Teleurstellen in dezen het moeilijkste wat je kan opnoemen
Iemand pijn doen, in het : ik geloof er niet meer in
Het is hard, eerlijk, verdrietig, het is echt niet te benoemen
Maar voor diegene iets zoveel meer dan onzin
En als het dan luidop word uitgesproken
Is er geen weg terug meer
Want zoeken naar een oplossing, alles ligt opengebroken
Verdriet, frustratie, pijn, radeloosheid, alles word als een blaadje zo teer
De liefde voor de kinderen staan voor beide voorop
Maar hevig teleurgesteld in elkaar
Het gaat allemaal dubbelop
Vechten tegen onmacht, niets is meer tastbaar
Samen de grip over de situatie kwijt
Staan voor je eigen
Het word een oneerlijke strijd
Want er zijn alleen maar verliezers, om over de jongens maar te zwijgen
De jongen van zeven die huilend verteld:
“Ik wil met z’n vieren blijven”,
De kleinste die er niets van snapt, en een ouder omkneld
Deze momenten zijn niet te beschrijven
Dan breekt de familie als helder glas
En ontstaat het gebroken gezin
Nu nog alleen een gedachte aan datgene wat er ooit was
En het verdriet om je kind wat verder reist met zijn ouders gescheiden, wat was hun woord hier in?
mei 2003
De halve moeder
De halve moeder vecht tegen een vermoeiende reis
verstikt door emoties, ze voelt zich geamputeerd
Er is een aanpassing van het moedergevoel vereist
vlak na de scheiding is haar samenzijn met de kinderen gehalveerd
Zij kon de vader de kindjes niet ontnemen
dat het de meest moeilijk opgave werd, had ze niet overzien
Eerst alleen uit op rust en ruimte voor hun allemaal, dat wou ze liefdevol claimen
dat ze uit zou komen op een halve moeder, had ze niet gezien
Alles ver weg van haar idealen
niet meer dagelijks genieten van de jongens hun praatjes
Hun ontwikkeling, hun bezigheden of onverwachts hun kunnen aanhalen
in haar alleen-zijn waren de jonkjes in haar hoofd als ongrijpbare blaadjes
En steeds in haar hoofd dat ene , als de jongens weggingen naar hun vader
“ik wil dat je me nu loslaat en dat je morgen weer verder gaat”
Verdrietige gezichtjes achter een autoraam, bracht deze zin niets nader
wachtend op het moment van een volgende dageraad
De halve moeder moest helen, gaf vele rimpels op het gezicht
in haar hart een onherstelbaar verdriet
wennen zou het nooit, een plek moest het krijgen, een zwaar gewicht
zou er ooit een tijd komen dat je er naar achteromziet
Die tijd kwam toch na vele jaren, het verdriet heeft zijn plaats
soms, heel even komt de pijn uit het niets
Met een verjaardag zonder je kind, wordt het verdriet weer teruggekaatst
of een kind met veel tassen hangend aan zijn fiets
Nu zelfstandig onderweg naar zijn vader
heeft het kind het leven in de situatie naar tevredenheid opgebouwd
Maar is de halve moeder weer ineens nader
in dat moment wordt het verdriet weer even ontvouwd
2003-2011
Voor zo'n groot verdriet heb je iemand nodig die je begrijpt en je verdriet een plaats kan geven. Ik vond mijn steun en mijn heling van het proces bij Rik Lenten. Helaas is Rik Lenten in 2007 verongelukt tijdens zijn vakantie met zijn gezin. De "goeien" gaan altijd eerst. "Rik ik ben je eeuwig dankbaar, dat je zoveel goeds hebt gedaan voor mij".
Ik ben moeder
Ik ben moeder
Op een koude wintermorgen in 1995 zit ik aan de tafel
Ik ben moeder
De wereld is prachtig, de lucht is roze gekleurd van de kou
Ik ben moeder
Mijn zoon slaapt in zijn wiegje
Alles is nieuw, de roze wolk is er
Ik ben moeder
In een donkere nacht in 1999
Ik ben moeder
De wereld was prachtig en in mijn arm ligt mijn tweede zoon
Ik ben moeder
Ben bang en houd mijn zoon stevig vast
Het begin van een nieuwe angst
Ik ben moeder
En verderop verliest een moeder haar kind
Gevonden in een weiland
Misbruikt en vermoord
Ik ben moeder
Het duister omsluit mij
Ik ben moeder
En voel de paniek
Machteloosheid, boosheid en onmacht
Ik ben moeder
Het komt allemaal te dichtbij
Ik ben moeder
Hoe bescherm ik nog mijn kinderen
De roze wolk is uiteengespat
Ik ben moeder
Het zwarte gapende gat komt steeds dichterbij
Ik ben moeder
En ik houd het nog een jaar vol
Dan nemen de angsten volledig bezit
Ik ben moeder
waar moet ik heen
Ik ben moeder
Medicijnen en gesprekken drukken de angsten in een “veilig” hoekje
Ik ben moeder
Tien jaar later leeft mijn angst nog steeds
Lieve Marianne Vaatstra
Jouw dood heeft ook mijn wereld veranderd
Niet in het goede, enkel in het kwade
Moge jij in vrede rusten
oktober 2009
Jolie
Het internetgebeuren leidt soms tot onverwachtse contacten. Zo kwam ik in aanraking met het hondenbaasje van Jolie. Jolie was vijftien jaar haar allergrootste vriendin
januari 2011
Bange dierenogen
Bange dierenogen kijken mij aan
het komt te vaak voorbij
Met een vraag in de ogen, wie haalt mij hier vandaan
dierenleed, onbegrijpelijk , onaanvaardbaar voor mij
De wreedheid van de mens
afgevuurd op een weerloos dier
Sadisme, lust om te kwellen is de wens
maakt van de dierenbeul een briesende stier
Een lijf trillend van angst
laat het alsjeblieft snel voorbij zijn
Maar de naweeën zijn, hoe dan ook, het wrangst
nooit te nimmer, zal het lijf en de geest verlost raken van deze pijn
Velen met mij strijden onvermoeid voor deze bange dierenogen
met inzet, geld, hulp, doorzettingsvermogen en moed
En voor de dierenbeul géén mededogen
dat de dieren, alsjeblieft, voor altijd tegen de dierenbeul zijn behoed
april 2011
Klik op het plaatje
Sem
Als Westievrienden onder elkaar, delen wij dagelijks via het Westie-Forum het lief en leed. Zo leerden wij een kleine pup kennen, die werd geboren bij Finny. Na drie maanden vond deze pup zijn thuis bij Jet, Rene en westie Gio, en kreeg de kleine pup de naam Sem.
In augustus 2011 werden wij opgeschrikt door het akelig nieuws dat Sem te grazen was genomen door een Pitbull. Dappere omstanders hebben Sem uiteindelijk weten te bevrijden uit de greep van de Pitbull. Sem is direkt naar de dierenarts gebracht en in de nacht die daarop volgde, is Sem overleden aan zijn verwondingen.
De verbijstering bij zijn baasjes, maar ook bij Finny, die hem liefdevol had groot gebracht, was groot, lieve Sem van het één op het andere moment zo oneerlijk uit zijn jonge leventje weggerukt.
Pup van de twee westies James en Jill
werd je liefdevol grootgebracht
Door Mamma Jill als haar enige pupil
groter worden,in de gaten gehouden onder Finny's aandacht
Je heette Gandalf een mooie naam
vernoemd naar een tovenaar
En jij betoverde ons met je puppieuiterlijk,door schattig op de foto's te staan
en groter te groeien bij Finny thuis,wat was je hun dierbaar
In februari 2010 was je voor het eerst buiten
het leek alsof je je hele leven al buiten had gespeeld
Een heerlijke vrijbuiter
het heerlijke westiekarakter werd uitgebeeld
In april ging je naar Jet,Rene en Gio
in goed overleg met Finny,kreeg je daar je nieuwe thuis
En sloot jij je aan bij dit lieve trio
het was voor jou geen moeilijke verhuis
Tijdens één van de eerste wandelingen, viel je in de sloot
Gio sprong er dapper achteraan
De verwarring was groot
twee zwarte westies werden na die tijd geschrobd,de band onmiddellijk gesmeed in jullie broertjesbestaan
Gandalf werd omgedoopt in Sem
twee krachtige namen nu, voor twee prachtige hondjes
Waar je onmiddellijk in vastklemt
dat overkwam Jet en Rene met deze heerlijke blondjes
Sem en Gio werden geknuffeld en aanbeden
alles voor hun schatten over
Voor hun hondjes alleen maar goedheden
de westiewereld was mooi, het was een aanlokkend betover
De droom is uiteengespat
Jet,Rene en Gio blijven met lege handen achter
Verstoord door iets wat een hond moet zijn,maar waar iets heel fouts aan zat
maakt dit hele gebeuren in zijn geheel niet zachter
Lieve Sem je bent er niet meer
en je hebt een afschuwelijke dood gehad
Het doet ons, maar vooral je baasjes en westievriendje zo zeer
is jouw jonge westieleventje nog maar net begonnen en nu niet meer dan dat
Ga maar lekker spelen, rennen, vliegen daarover die regenboogbrug
zoek al ons andere vriendjes, zeg ze gedag
Je bent daar veilig,rol in het gras met de pootjes omhoog op je rug
het is daar iedere dag weer een prachtige Dierendag
Rust zacht lieve Sem,we zullen je nooit vergeten
augustus 2011
En om Jet en Rene te steunen in dit grote verlies, heeft Finny het onderstaande filmpje van Sem gemaakt