Wanneer Jasmin Darznik na het overlijden van haar vader haar moeder helpt met haar verhuizing, valt er een foto uit een stapel oude brieven. In de jonge vrouw op de foto herkent Jasmin onmiddellijk haar moeder in bruidskleding. Ze is ongelooflijk jong en haar gezichtsuitdrukking doet vermoeden dat ze ieder moment in huilen kan uitbarsten. Maar de man naast de bruid is duidelijk niet Jasmins vader. Wanneer ze haar moeder Lili vraagt wie deze onbekende man is, weigert zij er iets over te vertellen. Een paar maanden later ontvangt Jasmin de eerste van tien cassettebandjes van haar moeder die het verborgen en zeer aangrijpende relaas bevatten van de geschiedenis van haar leven in Iran. Langzamerhand ontrafelt Jasmin het verleden van haar moeder en oma, dat even verdrietig als schokkend is. Ook begrijpt Jasmin nu wie 'de goede dochter' is aan wie haar moeder soms refereerde: een dochter die zij heeft moeten afstaan, die nog in Iran leeft en Sara heet.. en de zus van Jasmin is.

Auteur Jasmin Darznik schreef een aangrijpend verhaal over drie generaties Iraanse vrouwen, die de strijd aangingen tegen armoede en overheersende echtgenoten om te kunnen leven in vrijheid

De roep van de vrijheid geschreven door Diane Jessup

Een boek lezen, waarvan je denkt: “Zal ik dit nu wel lezen” en in het begin heb ik een paar keer het boek dicht willen klappen. Ik als hondenliefhebber, wil ik dit lezen?

Medische studente Elizabeth Fletcher studeert keihard om in de voetsporen van haar vader en grootvader te kunnen treden, beide wereldberoemde hartchirurgen. Ze twijfelt geen moment aan de verworvenheden van de medische wetenschap. Voordat ze een bijbaantje in de proefdierkennel van de universiteit begint, heeft ze nooit kritisch over dierproeven nagedacht.

In de kennel ontmoet Elizabeth de hond Damien, niet veel meer dan een zielig hoopje botten met een vacht. Damain is daar binnengebracht door dr. Hoffman, die in de Canadese bossen bezig was met een onderzoeksobject. Deze bruingeel gestreepte pitbullterriër werd gevolgd door dr Hoffman en een aantal jonge studenten door middel van een elektronische halsband , die het dier droeg. Wat dr Hoffman en de studenten niet weten, dat de hond door de halsband belemmerd wordt in het slapen en jagen op voedsel. De hond raakt in weken langzaam verzwakt en uitgeput en komt vast te zitten tussen een aantal rotsblokken. Dr Hoffman en de studenten nemen Damian mee naar de universiteit en wordt de hond door dr Seville voor de dood weggehaald.

Na een maand wordt Damain gebruikt in het universiteitsgebouw voor dierproeven en zijn enige hoop ligt bij Elizabeth, die in zijn ogen de “uitverkorene” is, die hem stiekem aandacht en liefde geeft. Zijn grote vijand is de meedogenloze dr Seville, die hem zonder enig gevoel aan allerlei vervelende en schokkende dierproeven onderwerpt.

Tussen Elizabeth & Damien groeit een onmogelijke vriendschap, wat niet langer verborgen kan blijven. Damien ontwikkelt met hulp van Elizabeth een zeer bijzondere manier om contact te krijgen met haar, ze leert hem klanken nabootsen. Zo kan hij wanneer hij honger heeft ‘eet’ grommen en kleuren herkennen dmv kleurplaatjes. De op macht beluste dr Seville ontdekt dit en neemt Damien, eigendom van het onderzoekscentra, van Elizabeth af. Damien begrijpt niet waarom zijn ‘uitverkorene’ hem in de steek laat. Elizabeth is ten einde raad wanneer ze met eigen ogen ziet dat de slechte dr Seville Damien dwingt te praatten door hem een elektrische halsband aan te doen dat schokken geeft.

Elizabeth zet alles op het spel om Damien te redden. Zo betreedt ze zelfs verboden terreinen om Damien te redden en zo te laten zien, dat ze hem nooit in de steek laat. Ze wordt herhaaldelijke keren betrapt. Tenslotte schakelt ze zelfs de dierenbescherming in, maar deze poging mislukt. Ze verliest haar carrière, maar zonder Damien zou ze toch niet willen leven.

Uiteindelijk lukt het Elizabeth Damien uit de kliniek te krijgen en komen ze na een wilde tocht terecht bij de Australische Barbara. Elizabeth en Damian verblijven daar een aantal weken. De beide vrouwen bouwen tezamen een innige vriendschap op, vergezeld met Damien en haar honden. Maar ook daar weet dr Seville Elizabeth en Damien te vinden en komt zijn hond opeisen. De wilde vlucht van Elizabeth en Damien wordt een feit en opgejaagd zwerven ze samen door de wildernis. Uiteindelijk met behulp van een goeie vriend Tom, die weliswaar de assistent van dr Seville is, komen Elizabeth en Damien op een punt te staan, dat ze definitief het land uit kunnen gaan.

Maar ook in deze poging komen Elizabeth en Damien oog in oog te staan met dr Seville, die hun weer op het spoor is gekomen, via zijn assistent Tom. Elizabeth komt tijdens de vlucht onder een stapel houtblokken terecht, haar lichaam verpletterd onder het gewicht van de houtblokken en sterft in het bijzijn van Damien en dr Seville. Wanneer de gealarmeerde politie arriveert ligt Damien vastberaden opgerold naast zijn overleden vriendin met zijn kop op haar borst en weigert bij haar vandaan te gaan.

Niemand krijgt de hond bij haar vandaan, totdat Tom arriveert en Damien meeneemt en dr Seville zijn rug toekeert. Het laatste wat hij kan doen voor zijn vriendin Elizabeth, Damien uit de handen houden van de schuldige dr Seville. Elizabeth had tegen Tom gezegd: “Ik doe dit alles voor mijn vriend. Vrienden laten elkaar niet zomaar in de steek. Ik moet ervoor zorgen, dat alles goed komt”.

Ik word toch een groot fan van Hillary Swank, wat kan zij goed acteren . Op een vrijdagavond kwam ik deze waargebeurde film uit 1999 onverwachts op TV tegen, een aanrader:

Brandon Teena is de populaire nieuwe jongen in een klein dorpje in Nebraska. Hij is een held bij zijn vrienden: hij drinkt, vecht en hij houdt ervan meisjes te versieren. Hij ontmoet de knappe Lana, die nog nooit zo'n gevoelige en attente jongen heeft ontmoet. Toch is zijn leven niet enkel rozengeur en maneschijn: er rust immers een zware last op zijn schouders. In werkelijkheid is hij Teena Brandon, een meisje dat een seksuele identiteitscrisis doormaakt. Als haar vrienden uit het woonwagenpark ontdekken dat Teena een meisje is, wordt ze erg hard aangepakt.

.

Russell Crowe, Jennifer Connelly en Ed Harris schitteren in Oscarwinnaar over Nobelprijswinnaar John Nash Jr.

Wiskundig wonderkind en supergenie John Forbes Nash Jr. ontdekt halverwege de jaren vijftig een revolutionaire economische theorie. Nash wordt onder anderen opgemerkt door een geheime overheidsorganisatie, die zijn wiskundige talent inschakelen om geheime codes van de communisten te ontcijferen. De toch al wat wereldvreemde Nash gaat langzaam kapot aan de druk en stress van het spionagewerk en de dreiging van de communisten. Terwijl Nash opgevroten wordt door paranoia en schizofrenie, verzorgt zijn vrouw Alicia het kwetsbare gezin. Haar liefde en zorg lijken uiteindelijk het laatste houvast voor Nash.

De jaren negentig gaven Nash zijn oude genialiteit terug, hoewel hij natuurlijk ouder was geworden en bleef kampen met een enigszins kwetsbare geest. In 1994 ontving hij de Nobelprijs voor de Economie voor zijn werk aan de speltheorie toen hij nog studeerde op Princeton. Sindsdien vult Nash zijn tijd met lesgeven, het houden van lezingen en studeren. Nog altijd hoopt hij goede wetenschappelijke resultaten te boeken.

Het hoofdpersonage Tania, een Russiche vrouw die met haar zoon in Belgie verblijft met valse papieren, leidt een heel normaal leven. Tot ze opgepakt wordt. Wat volgt, is een schokkend verhaal. Net omdat Tania zo herkenbaar is. Het zou over u en mij kunnen gaan.

De beginscène grijpt je meteen naar de keel. Tania, een alleenstaande moeder, komt thuis met een ‘bevel om het grondgebied te verlaten’. Ze gaat even kijken bij haar zoon die al in bed ligt, gooit het papier in de vuilnisbak en verbrandt haar vingers aan een strijkijzer. Zo kan men haar bij een controle geen vingerafdrukken afnemen. Het toont de wanhoop van een alleenstaande moeder die haar zoon kost wat kost een toekomst wil geven.

Dan maakt de film een sprong in de tijd en zien we Tania aan het werk. Via de Russische maffia heeft ze valse papieren gekregen. Het is een zwaard van Damocles dat haar voortdurend boven het hoofd hangt. Uiteindelijk wordt Tania toch opgepakt en moet haar zoon vluchten en onderduiken. Zijzelf belandt in een gesloten asielcentrum. Tegen beter weten in weigert ze medewerking aan de autoriteiten; ze weigert haar naam te vertellen zodat men haar na 5 maanden weer op straat moet zetten. Onder hevige druk geeft ze echter toe, waarna haar men terug wil sturen naar Polen, het land waar ze als eerste de EU binnen kwam. Dat gaat er, op zijn zachtst gezegd, niet zachtzinnig aan toe.

Aangrijpend drama met Michelle Williams als een jonge moeder die op het moment dat ze vreemdgaat haar man en kind verliest bij een bomaanslag

Een jonge moeder gaat in haar ongelukkige huwelijk vreemd met de sexy en succesvolle Jasper Black. Terwijl ze samen op de bank liggen, ziet ze het stadion waar haar man en zoontje naar een voetbalwedstrijd kijken, instorten bij een terroristische bomaanslag. Ze verliest haar man en kind en moet leren omgaan met het verdriet, maar vooral met de schaamte en het schuldgevoel van de situatie waarin ze hen verloor. Omdat Jasper haar alleen nog maar aan haar verleden herinnert, vlucht ze in de armen van de beheerste politieman Terrance. Maar uiteindelijk zal ze - net als de stad Londen om haar heen - de confrontatie met de realiteit aan moeten gaan om haar leven weer op te pakken.

Jörgen Hofmeester voelt zich overal overbodig. Hij wordt ontslagen bij de uitgeverij waar hij zijn leven lang werkzaam was en zijn vrouw heeft hem de bons gegeven. Het enige lichtpuntje in Jörgens bestaan is oogappel Tirza, zijn nieuwsgierige dochter (“Pap, wanneer word ik ontmaagd?”) die bruist van het leven. Als zij cello speelt of citeert uit literaire werken, voelt hij zich weer een beetje gelukkig. Maar kleine meisjes worden groot. Ook Tirza wil de wijde wereld in. Samen met haar Marokkaanse vriend vertrekt ze naar Namibië, maar daarna verneemt niemand meer iets van haar. Bij Jörgen slaat al snel de radeloosheid toe. Hij besluit zelf naar Afrika te gaan om op zoek te gaan naar zijn dochter, en dat leidt tot een schokkende ontdekking.

Het verhaal speelt zich in de film voor het grootste gedeelte af in Afrika, waarbij versnipperde flashbacks van gelukkige momenten tussen vader en dochter gedoseerd worden uitgestrooid. Deze découpage werkt uitstekend. Waar flashbacks in veel gevallen storend zijn of de vaart uit een film halen, krijg je hier met een bijna meetkundige precisie telkens een stukje van de puzzel aangereikt. Als kijker word je op die manier langzaam meegezogen in de ontreddering en machteloosheid van Jörgen, zonder dat de film inzakt. Zijn zoektocht door de woestijn krijgt tegen het einde zelfs iets bijbels.

Tirza leunt echter het meest op zijn sterke cast: Sylvia Hoeks kruipt met een beugel schijnbaar moeiteloos in de huid van een tiener, Johanna ter Steege zet een regelrechte bitch neer en Keitumetse Matlabo is als kindprostituee Kaisa een geloofwaardig moreel klankbord voor Jörgen. Gijs Scholten van Aschat is echter onnavolgbaar als de vader van Tirza. Wat een schitterende prestatie, vooral omdat de acteur zijn wanhopige personage op voortreffelijke wijze voorziet van zoveel emotionele lagen